Wie ben ik

nederlandse vlag

Voor wie me niet kennen, ik ben Jannie. Opgegroeid met Jezus en met de naaimachine binnen handbereik. Twee belangrijke aspecten welke als een rode draad door min leven lopen. Met een overtuiging creatief en actief bezig zijn, binnen mijn werk én hobby, iets waar ik gelukkig van word!

Als klein meisje van een jaar of 10 begon ik kleertjes te maken voor mijn barbiepoppen. Op de Gazelle handnaaimachine van mijn moeder. Ik heb deze machine nog steeds in mijn bezit. Prachtig! Van barbiekleertjes ging het naar kleding voor mezelf en al gauw was er niets dat te ingewikkeld voor me was. Na de MAVO, MDGO Mode en Kleding ben ik naar de Kunstacademie ‘Minerva’ gegaan in Groningen. Ik wilde modeontwerpster worden. Al gauw bleek mijn creativiteit beïnvloed te worden door mijn technisch inzicht. Ik maakte ontwerpen waarvan ik wist dat ze uitvoerbaar waren. Dat werd mijn destijds niet in dank afgenomen. Uit alles bleek dat de techniek van de kleding mijn interesse had.

Na de Kunstacademie heb ik een paar jaar gewerkt als assistent inkoopster. Door omstandigheden op mijn werk kreeg ik de mogelijkheid om in april 1998 voor een jaar naar Australië te gaan met de Backpack op de rug. Een ‘Working Holiday’. Wat een prachtig land en wat heb ik daar een prachtige tijd gehad! Hele waardevolle mensen mogen leren kennen, waar ik nog steeds contact mee heb.

Na terugkomst was het lastig om mijn draai weer te vinden. In Australië was een stukje van mijn hart achtergebleven en elke keer als ik weer in dat land kom, voel ik me thuis.

Ik kon in 1999 snel weer werk vinden en heb me met name beziggehouden met het inkoop- en productie proces van kleding. Voor mijn werk veel mogen reizen naar verschillende landen. Elke baan die ik heb gehad, heb ik met plezier kunnen doen en ik voel me daar dan ook erg in gezegend.

Toch knaagde er altijd iets in mijn binnenste. Het buitenland trok en ik wilde graag vanuit de liefde van God de Vader anderen helpen. Dus besloot ik in 2007 ontslag te nemen en te kijken waar ik naar toe zou kunnen gaan. Maar God had andere plannen met mij, ik mocht solliciteren op een functie in de buurt en kreeg deze baan. Hetzelfde type werk en weer veel reizen naar het buitenland. Ik was gelukkig, maar het verlangen om zendings- en ontwikkelingswerk te mogen gaan doen liet me niet los. Alleen bleek het voor mij lastig om mijn aardse zekerheden los te laten…….

In 2012 zat ik niet lekker in mijn vel. Ik was ziek geweest, re-integratie op mijn werk liep niet lekker en ook privé kon het beter. Dus zei ik tegen God “Schiet mij maar lek, maar zo wil ik het niet meer”. Gelukkig deed God dat niet, maar Hij raakte me wel aan. Op de Pinksterconferentie Opwekking heeft God mij een boodschap laten zien; ‘Alles opgeven en rijk worden’.*

Ik heb al mijn zekerheden losgelaten en me overgegeven aan Hem en gezegd; “God hier ben ik, zeg het maar………”. Door dit te zeggen kreeg ik langzaam een warm gevoel van binnen en een enorme vrede. Wat er dan met je gebeurt is niet uit te leggen. Gods Geest kreeg eindelijk helemaal de ruimte.

Vanaf dat moment ben ik op zoek gegaan naar mogelijkheden voor zendings- en ontwikkelingswerk. Waar zou God me willen hebben en hoe zag Hij dit…….Ik heb in november 2012 in Benin gezeten, maar merkte daar dat ik meer toegerust wilde worden. Ik wilde God beter leren kennen om nog beter een ander te kunnen helpen. Door omstandigheden raakte ik in 2013 mijn werk kwijt en dat gaf mij de mogelijkheid om te starten met een 3-jarige opleiding Pastorale hulpverlening. Een opleiding doordrenkt met het Woord van God en een opleiding welke ik heb kunnen doen in afhankelijkheid van Hem. Eind 2016 heb ik deze opleiding afgerond en na deze intensieve periode, waarin ook nog mijn moeder is overleden, mocht ik gaan genieten van ‘mijn land Australië’ en alle lieve mensen die ik daar ken. Zo ook genieten van de prachtige natuur en genieten van mijn tijd met God. Kijken welke volgende stappen ik mocht gaan zetten.

In februari en maart 2017 mocht ik een Discipelschapstraining doen van Operatie Mobilisatie in Namibië. Zending, training en evangelisatie. Ik wilde graag meer bezig met Gods Woord in het Engels.

Na terugkomst begon het denkproces over de toekomst. De hele wereld is zendingsgebied, dus moest ik weggaan of zou het beter zijn wanneer ik in Nederland zou blijven.

Diep in mijn hart wist ik het wel. Weggaan……..naar het buitenland. Op een gegeven moment heb ik die knoop dan ook doorgehakt en begon het traject om te kijken welke organisatie en welk project er bij me zou kunnen passen.

Inmiddels ben ik de hele maand september 2018 in Zambia op bezoek geweest bij het ‘Tabitha Development Center’ van Operatie Mobilisatie. Mijn reisverslag kunnen jullie hier lezen. God liet me zien dat dit een plek was waar Hij me graag wilde hebben.

Er volgde een traject van voorbereiden……..Een spannende tijd met veel stappen die genomen moesten worden. Maar ik wist en weet dat God mijn stappen zal zegenen op de weg die ik mag gaan.

Inmiddels ben ik op 14 juli 2019 vertrokken naar Zambia en mag hier 2 jaar aan het werk.  Mijn belevenissen kun je volgen door het lezen van mijn nieuwsbrieven.

*Mede door het boek ‘Alles opgeven en rijk worden. Op avontuur met God in Mongolië’ van Hanneke van Dam